Legia Warszawa wygrała u siebie aż 5:0 z Radomiakiem Radom. Trener Wojskowych, Marek Papszun, zabrał głos po domowym spotkaniu ligowym.

– Jesteśmy bardzo zadowoleni. Zrealizowaliśmy dużo celów i zadowoliliśmy naszych kibiców. Stadion był wypełniony po brzegi. Zdobyliśmy pięć bramek i stworzyliśmy fajne widowisko. Dobrze oglądało się ten mecz, który zagraliśmy na naszych warunkach. Zdominowaliśmy przeciwnika, szczególnie w 30 minutach, strzelając szybko trzy gole po naszych kompleksowych sytuacjach – z fazy przejściowej, ataku pozycyjnej i stałego fragmentu. Cieszymy się, bo wiemy, że wcześniej straciliśmy dwie bramki po stałych, a było to trochę niewymierne. Dużo pracujemy nad tym elementem. Cieszę się, że tym razem było odwrotnie i trafiliśmy po stałym. Zadebiutowało trzech zawodników, w tym piłkarz akademii. Sporo się zgadzało.

– Zrealizowaliśmy cel średnioterminowy. Założyliśmy sobie 10 punktów w czterech meczach. Fajny wieczór. Duże gratulacje dla zawodników i sztabu. Zasłużyli na to codzienną pracą – to nie dzieje się przypadkowo. Ma być to dodatkowy bodziec dla nas, by iść dalej i odpocząć.

– Mamy teraz troszkę dłuższy mikrocykl. Trzeba dobrze przygotować się do Piasta i z całych sił walczyć o trzy punkty.

Mówił pan przed tym spotkaniem: „Jeśli po czterech meczach będziemy mieli w dorobku 10 punktów, to będę zadowolony”. Wydaje się, że po meczu takim jak ten, to zadowolenie to jeszcze za mało, bo wygrana to jedno, ale styl, w jakim zrobili to pańscy piłkarze, powinien do tego zadowolenia dodać jeszcze co nieco. Czy będzie pan, tak jak Bartek Kapustka, mówił o niedosycie?

– Nie można być aż tak pazernym, ale też nie zasłużyliśmy chyba na więcej. Trzeba się cieszyć z tych pięciu bramek, bo to duży wyczyn w Ekstraklasie. Chyba Legia, z tego, co mi na szybko przekazano, od 2019 roku nie wygrała pięcioma bramkami, więc bardzo cenię sobie ten wynik, bo kilka sezonów minęło. Dzisiaj w Ekstraklasie nie jest prosto wygrać mecz, co dopiero pięcioma bramkami.

Miał pan nosa do personaliów. Michalem Sevcikiem trochę nas pan zaskoczył – tym, że zagrał od pierwszej minuty i tym, że dość szybko jednak z tego boiska zniknął.

– Na pewno debiut taki nieoczywisty dla kibiców, dla ekspertów, bo nie dostał minut w pierwszych trzech spotkaniach, a tu nagle wychodzi w pierwszym składzie. Ale spokojnie przygotowywaliśmy go, żeby ten debiut był udany, i tak było. Uznałem, że 45 minut wystarczy tych emocji, ale też ta zmiana była podyktowana tym, że Kuba Żewłakow zasłużył, żeby grać. Staram się być sprawiedliwy, na ile mogę. Nie jestem w stanie zadowolić wszystkich graczy, ale jak pojawiają się przestrzenie, to chciałem, żeby Kuba też pograł i żeby odczuł to, że dobrze pracował w tym okresie przygotowawczym.

Czy Żewłakow to naprawdę będzie „dziewiątka”? Zobaczymy, jak my też będziemy grali, jak nasza sytuacja kadrowa będzie wyglądała, bo dzisiaj trzeba przyznać, że na pozycji numer dziewięć mamy dobrą rywalizację.

Może nawet za dobrą?

– Nigdy nie jest tak dobrze, żeby nie mogło być lepiej, ale jest okej. Myślę, że to pozwoli tym chłopakom jeszcze zrobić krok do przodu, a drużynie po prostu być skuteczną, bo to na koniec jest najważniejsze.

Czy pan o grze na dwóch napastników mówi: lubię to, ale boję się?

– Jakbym się bał, to byśmy nie grali na dwóch. Nie wycofaliśmy żadnego z nich, tylko obu wymieniliśmy. Jeszcze wszedł Kuba Żewłakow, który tak naprawdę jest takim hybrydowym zawodnikiem, też może grać w napadzie. Graliśmy ultraofensywnie do końca. Nie chcieliśmy zwalniać tempa, grać na utrzymanie i dowiezienie. Gramy raz w tygodniu, więc nie widzę powodu, żebyśmy kalkulowali. Jak jest mecz u siebie, a mamy ich tylko 17, więć musimy pełną parą iść od początku do końca.

Na boisko wpuścił pan także Miletę Rajovicia. Nie mam wrażenia ani przekonania, że to były gwizdy celowe, ale dokładnie w tym momencie, w którym Mileta wszedł na boisko, usłyszeliśmy stadion, który gwiżdże. Jak pan to odczytuje? Czy to jest może jeden z argumentów, żeby pomyśleć, że to być może nie jest miejsce dla niego i on musi zmienić środowisko, bo został przyjęty tak, jak został, i to nic dobrego nie zbuduje?

– Nie jest to komfortowa sytuacja, dlatego prosiłem kibiców o wstrzemięźliwość. Mileta jest naszym zawodnikiem i się stara. Ta sytuacja źle wpływa na kibiców, tak to nazwijmy. Ja to rozumiem, ale trzeba zachować w tym umiar. Czy to są jakieś sygnały? Trudno powiedzieć, bo to nie są proste tematy.

Bartosz Kapustka – to jego wybraliśmy supergraczem meczu. Podpisze się pan, panie trenerze, pod naszym wyborem?

– Myślę, że cały zespół zasłużył na piątkę, ale Kapi rzeczywiście – te dwie bramki, szczególnie pierwsza, kapitalne uderzenie, prawa, lewa noga – pokazał to, z czego jest znany. W zeszłym sezonie o takie bramki było trudno z wiadomych względów – mental był na takim dość niskim poziomie, brakowało pewności siebie.

Ale tak jak mówiłem, zapadły decyzje i udało się przedłużyć kontrakt. Wierzę w niego – tak samo w Augustyniaka, bo wiemy, że opinie i ocenianie gry były różne. Cieszę się, że oni są dzisiaj wiodącymi postaciami tego zespołu.

Jak się panu żyje bez Elitima?

– To jest dobre pytanie, bo oczywiście mamy zawodników w środku pola, ale, będąc szczerym, Eli był naszym najlepszym zawodnikiem w poprzedniej rundzie. Tak go sklasyfikowaliśmy z naszych wewnętrznych ocen comeczowych. Był po prostu najlepszym piłkarzem. Nie da się pewnych piłkarzy tak zastąpić z dnia na dzień.

Oczywiście Szymański czy Arreiol wchodzą trochę w te buty, ale Eli był tutaj kluczowym zawodnikiem, więc na pewno szkoda. Ale dajmy czas, żeby zawodnicy się ograli na tej pozycji. Elitim bardzo komfortowo się czuł w tej drużynie. Mieliśmy bardzo dobre relacje, dlatego szkoda, ale życie toczy się dalej i musimy sobie radzić bez Eliego.

Czy Marek Papszun mieszka w Legia Training Center?

– Nie do końca. Czasem tak, chociaż jestem warszawiakiem, więc nie musiałbym tego robić, ale czasami zostaję, bo korki w Warszawie są potężne i nie opłaca się wracać. Ale teraz częściej nocuję w domu.

Już pan czuje, że ten zespół jest taki, jaki chciałby pan mieć? I drugie pytanie, trochę wynikające z tego: czy po przyjściu Kuchty liczy pan jeszcze na jakiś transfer, czy ta kadra jest już dla pana wystarczająca?

– Myślę, że nigdy nie jest tak, jakby się chciało do końca. Zawsze jest coś do poprawy, ale to dobrze, bo gdyby wszystko było idealnie, spadałaby motywacja do analizowania, dociekania, wyciągania wniosków i refleksji.

Dzisiaj też myślę, że doszukamy się mankamentów w naszej grze. Pod koniec pierwszej połowy oddaliśmy inicjatywę, ale trzeba też pamiętać, że po drugiej stronie jest przeciwnik z Ekstraklasy.

Wszyscy wiemy i mówimy tutaj jednym głosem, że Ekstraklasa jest bardzo wyrównana i wygrać mecz nie jest łatwo. Wygrać 5:0 – Legia chyba ostatni raz zrobiła to w 2019 roku. Doceniam wysiłek drużyny i to, co dzisiaj zaprezentowała. Krótki odpoczynek i ruszamy dalej. Nic się tutaj nie zmienia. Analiza, kolejny mikrocykl, bo pewnie mecz z Piastem będzie trudniejszy i musimy po prostu iść dalej.

Co do transferów – okienko jest otwarte, więc jakieś ruchy są możliwe. Oczywiście jako trener widzę pewne luki, natomiast wszyscy wiemy, jaka jest sytuacja Legii. Ona się nie zmieniła i jest dość skomplikowana.

Tak jak wielokrotnie powtarzałem, zawsze pracuję z zawodnikami, których mam, wierzę w nich i na tym się skupiam. Oczywiście biorę udział w procesie transferowym, ale nigdy nie naciskałem na jakieś transfery i nie stawiałem klubu pod ścianą, że musi przyjść konkretny zawodnik, bo inaczej nie wiadomo, co będzie.

To nie jest moja strategia. Wierzę w pracę systemową i przede wszystkim w budowanie drużyny, jej jedności. Mamy dwudziestu kilku zawodników i jesteśmy już taką drużyną. Może jeszcze nie przez wielkie „D”, ale myślę, że tę jedność już widać. I to jest dzisiaj dla mnie najważniejsze, bo widziałem zespół, który idzie, gra.

Nawet jeśli coś się nie udaje, intensywność nie spada. Nie lekceważymy kibiców, w żadnym momencie nie odpuszczamy, tylko biegamy i walczymy do końca. Tak to zawsze musi wyglądać w Legii Warszawa, bez względu na wynik, sytuację i moment, w którym jesteśmy.

Czy wszystkie elementy, które szlifowaliście podczas okresu przygotowawczego, widzi pan już w grze zespołu? Czy są jeszcze rzeczy, które warto poprawić albo wdrożyć, nad którymi pracowaliście podczas przygotowań?

– Tak, to pytanie trochę pokrywa się z tym, co już powiedziałem. My pracujemy kompleksowo, nad wszystkimi fazami i subfazami gry, w każdym tygodniu.

W piątek nasze bramki były bardzo różnorodne – były po wysokim pressingu, po ataku pozycyjnym, po odbiorze w trzeciej tercji i kontynuacji ataku, a także po stałym fragmencie. Taką drużyną chcemy być: drużyną, która nie jest uzależniona od jednej fazy czy subfazy, od określonego sposobu wejścia do trzeciej tercji, tworzenia sytuacji i zdobywania bramek.

Jednocześn...

Legia.Net - Najnowsze aktualności

Message History

Delivery option(s)